Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Archeologia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Archeologia. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 17 maja 2011

Zobaczcie koniecznie „Tajemnice Herhora”

Już niebawem, bo 24 maja, telewizja PLANETE rozpoczyna emisję dwuodcinkowego serialu „Tajemnice Herhora” w reżyserii Sławomira W. Malinowskiego. To produkowana od 2009 roku przez Leader Film epicka opowieść o Misji Skalnej prof. Andrzeja Niwińskiego, która w Deir el-Bahari w Egipcie poszukuje nietkniętego grobowca faraona Herhora. To epopeja o poszukiwaniu grobowca faraona Herhora w Deir El-Bahari na półce skalnej położonej 100 metrów nad świątynią Hatszepsut. Od 1999 roku trwają tam intensywne prace wykopaliskowe.

Zdjęcia do filmu były realizowane w lutym 2009 roku podczas kolejnego, dziesiątego sezonu badawczego, który... się nie odbył. Na przeszkodzie stanęły decyzje władz egipskich, które po przyjeździe członków Misji do Egiptu zablokowały rozpoczęcie prac. Mimo to, a może właśnie dlatego, ekipie filmowej udało się pokazać wszystkie wcześniejsze odkrycia potwierdzające przypuszczenia prof. Niwińskiego o istnieniu w tym niezwykłym miejscu grobowca faraona Herhora. Zostały one dokładnie objaśnione i pokazane na tle pełnej magii scenerii Teb Zachodnich, majestatycznego gebla i rozciągających się u jego stóp świątyń Mentuhotepa, Hatszepsut i Totmesa III.

Pierwsza część serii ukazuje historię Misji Skalnej, druga poświęcona jest grobowcom, którymi usiany jest gebel tebański. Ekipa filmowa odwiedziła m.in.: Drah Abu el-Naga, gdzie w 1914 roku odkryto ciekawy grobowiec, do którego wejście znajduje się pod dużym kamieniem. Howard Carter (odkrywca grobowca Tutanchamona) twierdzi, że jest to miejsce spoczynku Amenhotepa I. Widzowie zobaczą też wykuty wysoko w pionowej ścianie Babel Młalaki, czyli grób zawieszony. Inni nazywają go Babel Melek, co znaczy grób królewski. Został wykonany we wczesnej XVIII dynastii, prawdopodobnie dla kogoś z rodziny królewskiej. Pokazano także grób wysokiego urzędnika dworskiego z czasów króla Mentuhotepa z XI dynastii - Meketre. W 1920 roku ekspedycja Herberta Winlocka odkryła w nim 24 unikatowe drewniane modele. Jest to swego rodzaju trójwymiarowy obraz sprzed 40 wieków, przedstawiający codzienne życie starożytnych Egipcjan.

Uroku i tajemniczości całości serii dodają oryginalne hymny staroegipskie, a także niezwykła muzyka.

Film z cyklu: NASZA PLANETA

Tajemnice Herhora: U wrót Teb stubramnych (1/2)
Tajemnice Herhora: Między grobowcami (2/2)

dokumentalny, Polska, 2010, 50/53 min.
reżyser: Stanisław Malinowski



Poniżej terminy i godziny najbliższych emisji
:

wtorek, 24.05, godz. 20:45, odc. 1/2
wtorek, 24.05, godz. 21:40, odc. 2-ost.
sobota, 4.06, godz. 08:00, odc. 1/2
niedziela, 5.06, godz. 07:35, odc. 2-ost.

Dodatkowe informacje i zwiastun filmu:
http://www.planete.pl/dokument-tajemnice-herhora_35416

piątek, 13 maja 2011

Świątynia Hatszepsut, jedynej kobiety - faraona.

Od kiedy Europejczycy zaczęli interesować się Egiptem, świątynie i grobowce w Deir el-Bahari przyciągały uwagę swą niezwykłością. Szczególną atrakcją była i ciągle jest tarasowa świątynia grobowa królowej Hatszepsut.


Świątynia Hatszepsut zwana "Świątynią Milionów Lat" to egipska budowla sakralna zbudowana u stóp gigantycznej ściany skalnej w Deir el-Bahari (Teby) w XV w. p.n.e. przez budowniczego Senenmuta jako świątynia grobowa królowej Hatszepsut.

Świątynia ta znajduje się po przeciwnej stronie masywu górskiego w kształcie piramidy, która góruje nad Doliną Królów.

zdjęcie: Mohammed Fathy


Świątynia, w znacznej części wykuta w skale, składa się z trzech, ułożonych kaskadowo tarasów.

Widok na świątynię z półki skalnej:

Rampy zdobione były sokołami. Droga do najniższego tarasu, prowadziła pomiędzy obeliskami i posągami sfinksów. Drugi taras ozdobiony był licznymi reliefami, przedstawiającymi sceny z życia królowej. Pomiędzy kolumnami świątyni przechadzają się Egipcjanie, strażnicy świątyni.




Na górnym tarasie znajdował się dziedziniec z wejściami do Komór Odrodzenia Hatszepsut i jej ojca. Na środkowym tarasie z lewej strony zbudowano kaplicę Hathor, a po prawej Anubisa.







Rekonstrukcja świątyni wykonywana jest przez polską misję archeologiczną.



W 1960 roku prof. Kazimierz Michałowski rozpoczął polski okres prac archeologicznych i rekonstrukcyjnych, które dużym stopniu są kontynuacją działań misji brytyjskiej. Polacy zajmują się przede wszystkim rekonstrukcją górnego tarasu świątyni Hatszepsut.



W 2002 roku świątynia została udostępniona zwiedzającym. Pamiętajcie o zabraniu wody i okryciu głowy i ramion przed palącym słońcem. Przy wejściu spodziewajmy się kontroli zawartości torebek i plecaków. Do samej świątyni można podjechać wagonikami lub dojść pieszo.








To, co się udało dokonać przez trzydzieści lat burzliwego życia królowej Hatszepsut, kobiecie ambitnej i z charakterem, wystarczyłoby na obdzielenie kilku innych faraonów potężnego kraju nad Nilem. Po kilkunastu latach panowania królowa jednak nagle znika z kart historii Egiptu.

źródło: google

Dlaczego...?
O tym będziecie mogli przeczytać w kolejnym poście ;)

sobota, 16 kwietnia 2011

Sekrety Doliny Królów



Po drugiej stronie Nilu, na zachodnim brzegu niewątpliwą atrakcją jest Dolina Królów, miejsce spoczynku wielkich faraonów Egiptu. Miejsce, które do dziś okryte jest mgiełką tajemnicy...




Do doliny można było się dostać jedynie długą, wąską ścieżką. Groby władców Nowego Państwa umieszczano w podziemnych, trudno dostępnych miejscach wśród dolin przecinających masyw starożytnych Teb. Miejsce to próbowano utrzymać w tajemnicy.

Starożytni budowniczy byli zafascynowani kształtem ostrosłupa, piramidy, wobec czego jednym z powodów wybrania miejsca budowy grobowców faraonów był kształt górującego nad doliną wzgórza. Po drugiej stronie wzgórza znajduje się wykuta w skałach świątynia Hatszepsut.

zdjęcie: Mohammed Fathy


Strzeżono je, aby zapobiec plądrowaniu grobowców przez rabusiów, jak to miało miejsce w przypadku grobowców w piramidach. Niestety, już w ówczesnych czasach mimo tego wiele grobowców zostało zrabowanych, a mumie zostały zbezczeszczone. Współczesnym badaczom udało się odnaleźć jeden niesplądrowany, przez co bardzo słynny grobowiec nr KV 62... Howard Carter odkrył grobowiec Tutanchamona w listopadzie 1922r.


makieta doliny przy wejściu


Dolina dzieli się na Dolinę Wschodnią i Zachodnią. Po wschodniej stronie znajduje się większość grobowców, po zachodniej stronie zdecydowanie mniej, ale tu przede wszystkim znajduje się grobowiec Amenhotepa III. Do dzisiaj odkryto 63 grobowce oraz 20 niedokończonych komory grobowe.

Dolina Królów to miejsce spoczynku faraonów od XVIII do XX dynastii. Pierwszym faraonem pochowanym w tebańskiej nekropolii był Totmes I, ostatnim zaś Ramzes XI.

Grobowce kryjące tajemnice faraonów mają złożoną konstrukcję. Jedne mają prostą budowę, inne to istny labirynt korytarzy i komór. Wnętrza grobowców są zdobione wielobarwnymi malowidłami, hieroglifami. Kryły w swoich wnętrzach bogactwa faraonów, wszystko to, co mogło przydać się władcy w podróży w zaświaty.


źródło: http://www.egiptholidays.com.pl/

Egipcjanie przywiązywali dużą wagę do życia po śmierci. Wierzyli, że człowiek żyje tak długo, jak długo przetrwa jego ciało, które jest siedzibą duszy.
Śmierć była dla nich momentem przekroczenia pewnych granic doczesności, przejścia do nowego życia. Wierzono, że po śmierci człowiek może dostać się do świata bogów, m. in. boga Ozyrysa. Aby tego dokonać, trzeba było wypełnić trzy warunki:
  • ciało należało zabezpieczyć przed rozkładem - wobec czego dokonywano mumifikacji,
  • aby w życiu w świecie zmarłych nic nie brakło, należało umieścić w grobie wszelkie przedmioty, które mogły przydać się w życiu pozagrobowym (meble, odzież, biżuteria, jedzenie, napoje)
  • zmumifikowane ciało oraz wszelkie potrzebne przedmioty należało umieścić w niezniszczalnym, dobrze zabezpieczonym grobie - w Starym Państwie były to mastaby i piramidy, w Nowym Państwie wykuwano grobowce w dolinach skalnych;



źródło: http://www.ask-aladdin.com



Na uwagę zasługują między innymi groby:

Tutanchamona
Seti I,
Amenhotepa II,
Totmesa III,
Ramzesa I, IV, VI i IX.

Więcej o nich będzie w kolejnych postach.

Na zwiedzanie Doliny Królów trzeba się dobrze przygotować. W dolinie panuje ogromny upał, latem temperatura przekracza ponad 50'C, a ponieważ miejsce to jest otoczone górami, wiatru raczej nie doświadczymy. Koniecznie należy zabrać ze sobą wodę mineralną, a ramiona i głowę okryć przed palącym słońcem. Dobrym pomysłem jest zabranie ze sobą wody termalnej w sprayu.

W grobowcach, a zwłaszcza w tych wykutych głęboko pod ziemią jest duszno i parno, więc osobom z problemami klaustrofobicznymi odradzam te niżej położone.

W niektórych grobowcach spotkałam się z sytuacją, gdy strażnik podał kawałki tektury jako wachlarze, na co z wdzięcznością przystaliśmy. Oczywiście przy wyjściu było nieodłączne słowo: bakszysz (forma napiwku) ;)


bilet wstępu kosztuje 80 LE (ok. 40zł) październik 2011 i pozwala na zwiedzenie trzech wybranych grobowców w dolinie; dodatkowo płatny jest wstęp do najsłynniejszego grobowca Tutenchamona,


Obecnie na terenie Doliny Królów obowiązuje całkowity zakaz fotografowania, za robienie zdjęć grozi ogromna kara finansowa! Lepiej więc zostawmy aparat w autokarze.

Kolejny punkt naszej wycieczki to świątynia Hatszepsut i polskie akcenty w Egipcie ;)

niedziela, 20 marca 2011

Świątynia Amona Ra w Karnaku

„Gdy wyszedłem spomiędzy pylonów i olbrzymich posągów faraona,
spostrzegłem, że tuż obok wielkiej świątyni wznosiła się
nowa świątynia potężnych rozmiarów i tak dziwnie zbudowana,
że nigdy jeszcze nie widziałem czegoś podobnego.
Nie miała ona murów, a gdy wszedłem do środka,
zobaczyłem, że szeregi kolumn otaczają otwarty dziedziniec z ołtarzem,

na którym złożono ofiary ze zboża, kwiatów i owoców.

Po obu stronach pylonów w świątyni Amona
siedzieli wykuci w kamieniu faraonowie,
majestatyczne, podobne bogom olbrzymie postacie.
Wszystko się we mnie trzęsło i drżało,

gdy patrzyłem na te kamienne kolumny.”

Egipcjanin Sinuhe - M.Waltari.

Świątynia w Karnaku to ogromny kompleks budowli świątynno - mieszkalnych, zbudowanych ku czci boga stwórcy Amona i jego żony Nut oraz syna Chonsu.


Miał on powierzchnię ok. 250 tyś km2, a więc był gigantycznym, największym w starożytnym Egipcie obiektem architektonicznym.

W 1979 Karnak został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.



Powstanie kompleksu świątynnego w Karnaku datowane jest na 2000 p.n.e. Uważa się, że około 30 pokoleń faraonów dobudowywało budynki, świątynie, kaplice i inne architektoniczne.


żródło: http://obiezyswiat.org

źródło: http://obiezyswiat.org


Jego budowa trwała mniej więcej 1500 lat, jednak nigdy nie został ukończony, co łatwo sprawdzić patrząc na główną bramę wejściową, która nie tylko nie jest dokończona na wysokość, ale nie ma na niej także żadnych zdobień, żadnych płaskorzeźb czy malowideł.



Karnak był połączony szeroką aleją 40 sfinksów o baranich głowach ze świątynią w Luksorze, obecnie zachowały się jedynie jego ruiny w postaci gigantycznych kolumn w 16-tu rzędach.



Cały kompleks przesycony jest symboliką, Do środka prowadzi pylon - horyzont, nad którym górowało słońce. Pylon przy podstawie miał 12 metrów grubości. Całe założenie ogrodzone było murem z cegły imitującej fale praoceanu. Nie zadaszony dziedziniec, niczym Sahara, prowadzi do okręgu Amona Ra - lokalnego bóstwa.

Centralne miejsce zajmuje największa na świecie świątynia z salą kolumnową, tzw. "Wielki Hypostyl" – świątynia Amona-Re. Sala ta o wymiarach 102x53 m podparta jest 134 kolumnami, najwyższe o wysokości 23 metrów zakończone są kapitelami w kształcie rozwiniętego kwiatu papirusu.



W cieniu kolumn można całkiem się zatracić, ich ogrom świadczy o potędze faraonów.



To tutaj możemy znaleźć ślady polskiej pychy :) Na znacznej wysokości na jednej z kolumn możemy zobaczyć inskrypcję z 1850 roku „K. Wróblewski”.



Także Gordon umieścił swój podpis pod jednym z kartuszy.


Podpisy znajdują się tak wysoko, gdyż świątynia była wielokrotnie przysypywana piaskiem pustynnym i w XIX wieku piasek zasypywał kolumny właśnie do wysokości inskrypcji.




Cały ogromny kompleks świątynny składa się z wielu kaplic, świątyń, warto zajrzeć w miejsca nieodwiedzane masowo przez turystów. Czasem za niepozornie wyglądającym przejściem można znaleźć niesamowite, ogromne posągi.



Wszechobecny ankh przypomina o życiu wiecznym, o boskości egipskich władców i triumfie życia nad śmiercią.



W całym kompleksie świątynnym znajdują się ogromne posągi faraonów (charakterystyczna postawa królewska: skrzyżowane na piersi ramiona z symbolami władzy, albo lewa noga wysunięta do przodu, zaciśnięte pięści, podbródek uniesiony wysoko).





Obelisk Hatszepsut 28,5m wysokości i waga 325 ton:


Na tyłach świątyni znajduje się święte jezioro, w którym obmywali się kapłani przed odprawianiem ceremonii a tuż obok niego duża rzeźba świętego skarabeusza na kamiennym cokole. Co mówi tradycja o tym gigantycznym symbolu, mogliście przeczytać w poście Ten, który się rozwija... - Skarabeusz


Naprawdę warto poświęcić kilkadziesiąt funtów (równowartość ~33PLN) na zwiedzenie tej świątyni. Pamiętajmy jednak, aby na zwiedzanie świątyni zabrać wodę do picia oraz nakrycie głowy.



Gdy zapadnie zmrok, możecie tu powrócić na spektakl „Światło i dźwięk”.

źródło: http://www.sacred-destinations.com/



Następny punkt wycieczki to świątynia luksorska i muzeum w Luksorze...

----------------------------------------------------------------------

źródło:

A. Niwiński A.,

Czekając na Herhora... Odkrywanie tajemnic Teb Stubramnych czyli szkice z dziejów archeologii Egiptu,

Warszawa: PRO-EGIPT, 2003,

Online

Na Piaski Pustyni zawitało już: